Krótki opis zabytku
Wieża Comares to największa wieża Alhambry, wysoka na 45 metrów. Nazwa ma pochodzić od kolorowych witraży balkonów, zwanych „comarías”, oświetlających wielką salę we wnętrzu wieży.
Historia zabytku
Między murami Sali Łodzi a sąsiedniej sali biegnie wąski korytarz z dwojgiem drzwi. Lewe prowadzą do górnych pomieszczeń wieży (zimowej sypialni sułtana i wyjścia na taras). Prawe – do pokoju z niszą w głębi, z ostrym łukiem podkowiastym zdobionym ataurique. Było to małe oratorium zarezerwowane dla emira.
Wieża ma kilka okien na wszystkich czterech ścianach, rzygacze jak Brama Sprawiedliwości i blanki, którym w XVI wieku dodano piramidalne zwieńczenia. We wnętrzu znajduje się Sala Ambasadorów.
Mówi się, że w tej wieży obradowała rada, która postanowiła oddać Granadę Królom Katolickim. Opowiada się, że matka Boabdila, dowiedziawszy się o rokowaniach syna z chrześcijanami, powiedziała mu z jednego z balkonów: „Patrz, co oddajesz, i pamiętaj, że wszyscy twoi przodkowie umarli jako królowie Granady, a królestwo umiera z tobą”. Według legendy tutaj też Krzysztof Kolumb przekonał Królów Katolickich do wyprawy do Indii drogą zachodnią, która 12 października 1492 roku doprowadziła go do odkrycia Ameryki, a królowa Izabela ofiarowała mu klejnoty na sfinansowanie podróży.
Nazwę Comares tłumaczy się różnie. Jedni łączą ją z witrażami, qamariyya, zamykającymi okna; inni z miasteczkiem Comares koło Malagi, gdzie miały powstawać szkła. Libański pisarz Amin Maalouf wywodzi ją z arabskiego qamar, „księżyc”: byłaby to Wieża Księżyca, bo astrologowie badali z niej nocne niebo.