Krótki opis zabytku
Aby móc mieszkać w Granadzie w czasie budowy swojego pałacu, Karol V kazał przystosować i zbudować pomieszczenia według kastylijskiego stylu życia: cesarz i dwór byli zachwyceni pięknem pałacu nasrydzkiego, ale jego architektura nie była dla nich wygodna. Tych komnat, zbudowanych w latach 1527–1537 wokół ogrodu Daraxa, cesarz nigdy nie zamieszkał.
Historia zabytku
Ozdobili je też Giulio Aquili i Alexander Mayner. Malowidła zamalowano w 1729 roku przed wizytą Filipa V, ale w XIX i XX wieku je odsłonięto: Sala Owoców, sale Cesarzowej i sale Cesarza. W latach 90. ponownie odrestaurowali je Víctor Medina Flórez i Ana García Bueno.
Nazywa się je też komnatami Washingtona Irvinga, bo amerykański pisarz mieszkał w nich w 1829 roku podczas pobytu w Granadzie. Prawdopodobnie tu napisał słynne „Opowieści z Alhambry”. W pierwszej komnacie jest kominek z godłami cesarskimi i strop kasetonowy, jeszcze wspanialszy w drugiej. Stropy i kominki przypisuje się Pedrowi Machuce. Dwie pozostałe sale, zwane Salami Owoców od ich wystroju, są mniejsze i również noszą dewizę „Plus oultre”.
Z tych komnat przechodzi się do galerii Peinador de la Reina, zbudowanej także w XVI wieku na chodniku obronnym i odrestaurowanej w 1842 roku według dawnego wzoru.