Krótki opis zabytku
Ogród Daraxa, przebudowany w XVI wieku, najlepiej oddaje ideę zamkniętego ogrodu jako miejsca uroku i rozkoszy. Ma surowy styl dziedzińców Toledo z bardzo kastylijską galerią ze słupów i kroksztynów. To nieregularny trapez: dwa boki przylegają do wielkiego pałacu Karola V, dwa pozostałe zamyka portyk. Pośrodku stoi piękna renesansowa fontanna; sześć rabat obwiedzionych gęstym bukszpanem, z cyprysami i drzewkami pomarańczowymi, otacza ją zwartą, ciemną masą, która czyni efekt tryskającej wody jeszcze bardziej rajskim.
Historia zabytku
Ogród, zwany też Pomarańczowym lub Marmurowym, urządzono w latach 1526–1538, równocześnie z komnatami Karola V, na istniejących już ogrodach między pałacem a murem. Od południa zamyka go Punkt Widokowy Daraxa i Sala Dwóch Sióstr, od północy komnaty Karola V, a od wschodu i zachodu galerie zbudowane przez cesarza.
Rosną tu cyprysy, akacje, drzewka pomarańczowe i bukszpan wokół wielkiej marmurowej fontanny. Jak Fontanna Lwów, ma na krawędzi wiersz; ustawiono ją w 1626 roku, wykorzystując dużą czaszę z dziedzińca Cuarto Dorado.
Na południe od dziedzińca są podziemia Sali Dwóch Sióstr – zespół pomieszczeń wokół Sali Tajemnic. Zawdzięcza ona nazwę akustyce: jeśli dwie osoby staną w przeciwległych narożnikach, a jedna szepnie w stronę rogu, druga usłyszy każde słowo – dzięki sklepieniu żaglastemu.