Krótki opis zabytku
Z galerii północnej Dziedzińca Mirtów, przez ostry łuk z muqarnas, wchodzi się do Sali Łodzi, której nazwa pochodzi zapewne od zniekształconego arabskiego słowa baraka, czyli błogosławieństwo. Ta prostokątna sala o wymiarach 24 na 4,35 m była pierwotnie mniejsza, a rozbudował ją Muhammad V. Jej sklepienie kolebkowe spłonęło w pożarze w 1890 roku i zastąpiono je kopią ukończoną w 1964 roku. Ściany pokrywają bogate stiuki z herbem Nasrydów, a w nim słowo „Błogosławieństwo” i dewiza dynastii „Tylko Bóg jest zwycięzcą”.
Salę otacza cokół; na jej końcach są alkowy z cokołami z azulejos okładającymi kolumny, które dźwigają podwyższone łuki ząbkowane z muqarnas i pendentywami.